Dalton

De oorsprong van Daltononderwijs ligt in New York, waar Helen Parkhurst in 1919 een school oprichtte. Het onderwijs op deze school richtte ze in naar eigen inzicht. Haar eigen ideeën waren gebaseerd op haar ervaringen als leerkracht voor verschillende klassen. De school kreeg in 1920 de naam Dalton naar de woonplaats van de familie Crane, die haar financieel steunde. In 1922 schreef Parkhurst “Education on the Daltonplan”. Dit boek is de basis voor het daltononderwijs.  

Het Daltonplan werkt met taken, waardoor leerlingen zelfstandigheid oefenen en de verantwoordelijkheid op zich nemen om een taak te volbrengen. Daarnaast zag Parkhurst de school als een gemeenschap waar net als in de samenleving samengewerkt wordt. De docenten op een daltonschool hebben vertrouwen in de leerlingen, waardoor leerlingen meer zelfstandigheid en meer vrijheid krijgen. Natuurlijk betekent vrijheid geen vrijblijvendheid, maar gaat het om vrijheid binnen de kaders die gegeven worden. 

Het Stedelijk Daltoncollege werk met daltonuren. Tijdens deze daltonuren kunnen leerlingen kiezen waar en aan wel vak of welke taak ze willen werken. Dit schooljaar zijn we bezig met het opnieuw bekijken van waar we staan met ons daltononderwijs en waar we naar toe willen.

Op 11 maart 2009 is het Stedelijk Daltoncollege gevisiteerd door de Nederlandse Daltonvereniging (NDV). Tijdens een visitatie komen docenten en rectoren van andere daltonscholen op school kijken. Zij beoordelen het daltononderwijs van de school. Met de visitaties zorgt de NDV voor het op peil houden van het niveau van de Nederlandse daltonscholen.

Op 13 mei 2009 is officieel besloten om onze licentie voor vier jaar te verlengen!